leuke vrouwjammer van die manPowervrouwen met zachte eieren. Opvallend veel    leuke vrouwen hebben een minder leuke man. Zo een die geen tegenslagen aankan, geen initiatieven neemt, de drukte van de kinderen altijd teveel vindt… En dan nog lekker tegen háár aanleunt. Waarom nemen geslaagde sterke vrouwen daar genoegen mee? Een zoektocht langs therapeuten en andere relatiedeskundigen. Vrouwen moeten kritisch naar zichzelf kijken! Esta, nov 2012

 

Waarom sterke vrouwen falende mannen kiezen

Ik leg de telefoon neer na een gesprek met een huilende vriendin. Haar man zit diep in de schulden, zijn bedrijf blijkt praktisch niet bestaand en hij drinkt te veel. Ze vertelt snikkend over scheiden, huis verkopen en alle ellende van dien. Als ze tenminste bij hem weggaat. Want daar is ze eigenlijk al jaren mee bezig…

 

Het is de zoveelste op rij. Opvallend veel succesvolle, capabele en betrouwbare vrouwen om mij heen binden zich niet aan idem dito mannen, ze binden zich aan falende mannen. De een is verslaafd aan de coke, de ander start keer op keer een nieuwe onderneming met geld van vrouwlief en weer een ander kan niet kiezen tussen zijn vrouw en zijn vriendin.  Op zich is het niet opzienbarend dat relaties worden verbroken: 1 op de 3 stellen scheidt. Wat mij verbaast, is dat het om vrouwen gaat die verder alles zo goed doen, die overal in uitblinken .

Ze kunnen thuis en werk goed combineren, zijn een leuke moeder, organiseren moeiteloos een straatfeestje, barsten van de vriendinnen, ik noem maar een paar dingen. Maar in hun relatie slagen ze minder goed.

Je zou verwachten dat hun man ook zo is: een leuke, slimme, aardige, sterke, stoere en betrouwbare vent. Maar in mijn omgeving zie ik eerder het tegendeel. Zwakke mannen, of falende mannen, of foute mannen, noem ze hoe je wilt.  Mannen  die geen tegenslagen aankunnen, zichzelf niet herpakken, die zich een sterke vrouw maar laten aanleunen.

Het brengt me op een aantal prangende vragen. Vallen zulke vrouwen op zwakke mannen?   Waren die mannen vanaf het begin af aan al zo of zijn ze zo geworden,  jarenlang gepamperd door hun sterke vrouw?  Worden vrouwen van de weeromstuit sterker, als hun man faalt?

 

Comfortabel inkakken

Zelf ben ik in het gelukkige bezit – twijfelachtige term – van een sterke man. Wat ik merk is dat het heel verleidelijk is om comfortabel in te kakken naast zo’n enorme rots. Opeens kan ik geen band meer plakken en ook het kost verdienen leg ik toch iets meer bij hem neer dan bij mezelf. Ik kan me nu veroorloven om zwakker te zijn, dan toen ik nog een jonge single was die zich manmoedig door het stadse leven moest slaan.

Volgens psychotherapeute Justine van Lawick,  mede schrijfster van het boek Intieme Oorlog, werkt de dynamiek in de relatie polarisatie in de hand.  ‘De sterke vrouwen doen steeds meer, vervullen steeds meer taken, verdienen  geld, managen het huishouden, zorgen voor de kinderen en de rest. De mannen  worden steeds passiever en apathischer. Hierdoor moeten de vrouwen steeds actiever worden en zakken de mannen nog meer weg. Zij houden elkaar in de greep, totdat de vrouwen er ten slotte toch vaak de brui aan geven. Dat is bevrijdend voor die vrouwen, maar soms ook bevrijdend voor de man. Die krabbelt soms weer overeind en neemt weer initiatief.’

 

Doe ik het wel goed?

Neem het geval van vriendin Antoinette. Ze is een tandheelkundige van 37 en heeft een bloeiende praktijk. Zij en haar vriend ontmoetten elkaar als student. Sinds die tijd zweeft hij van tijdelijke baan naar tijdelijke baan. Sinds enkele jaren verdient Antoinette veel meer geld dan haar vriend en bovendien komt ze steeds verder. Ze heeft een uitgebreid netwerk van collega’s, ze publiceert en ze wordt uitgenodigd voor lezingen. Ik zie haar vriend meer en meer achterop raken. Hij was een leuke enthousiaste en creatieve man, maar hij verliest de vonk in zijn ogen. Hij zit soms maanden thuis en heeft last van kwalen. Ik weet van Antoinette dat zij naast dat drukke werk meestal ook nog kookt en het hele huishouden draaiende houdt. Ook de kinderen zijn vooral haar pakkie-an. Gelukkig kan ze veel uitbesteden. Antoinette maakt zich zorgen over haar vriend en klaagt vaak over hem.  Ze probeert van alles om hem op het goede spoor te brengen, maar niets lukt. Hoe harder ze trekt, hoe minder hij doet.

Een duidelijk geval van polarisatie,  maar wat gebeurt er met zo’n man? Van Lawick: ‘Het kenmerk van veel mannen is dat ze het goed willen doen. Ze zoeken bevestiging.  Een vrouw zal eerder vragen of haar man nog van haar houdt, een man wil horen dat hij het goed doet. Als een vrouw succesvoller is, zal een man snel denken dat hij het niet goed doet. Als vrouwen dan ook nog veel commentaar leveren:  kleuter had niet de juiste jurk aan of de verkeerde broodtrommel mee naar school, groeit dat gevoel. Volgens de relatietherapeute  speelt dit probleem extra nu vrouwen zo goed scoren. Ze zijn op alle terreinen goed geworden: organisatie, kinderen, werken, inkomen.  ‘Veel mannen belanden in een existentiële crisis: wat stellen we eigenlijk nog voor, dan doe ik maar liever helemaal niets meer. Die vrouwen worden steeds bozer en die man denkt: doe het dan allemaal maar zelf. Op een dag ontploft het.’

Falende mannen zijn dus lang niet altijd zwakke broeders in het begin van de relatie, maar worden dat. Van Lawick. ‘Het zit niet in die man, maar in die dynamiek. Die vrouw kan wel zeggen dat haar man depressief of autistisch is, en die man kan wel zeggen dat er iets mis is met die vrouw, maar ze moeten juist stilstaan bij wat er tussen hen gebeurt, bij die dynamiek. Vaak krabbelen mannen na een scheiding weer op en worden het actieve vaders.’

 

Mmm, dat werpt een ander licht op falende mannen. En op de sterke vrouwen.  Ze mogen hun eigen leven wel geweldig organiseren maar binnen de relatie kan dat contraproductief zijn, fnuikend zelfs. En mannen kunnen dus blijkbaar ‘kleiner worden’ naarmate je relatie vordert. Maar wat als de man van het begin al zo was? Hoe zit dat dan?  Waarom vallen die sterke vrouwen op dit soort falende mannen?

 

Volgens psychotherapeut en seksuoloog Carolien Roodvoets, tevens schrijfster van het boek Het Monsterverbond is dat gebaseerd op oud leed. ‘Het redderssyndroom wordt uit pijn geboren, bijvoorbeeld uit je jeugd. Misschien wilde je je vader van de ondergang redden en lukte dat niet, misschien heb je te veel je best gedaan je ouders gelukkig te maken. Als vrouwen verliefd worden, herkennen ze onbewust iets in die man, bijvoorbeeld kwetsbaarheid. In die positie voelt die vrouw zich comfortabel.’ Ze kiezen dus onbewust voor een potentieel falende partner omdat ze dat comfortabel vinden?  ‘Zo’n vrouw zou zich geen raad weten met een sterke man. Vrouwen die kiezen voor zwakke mannen, zorgen liever voor iemand anders, stralen graag in andermans gezelschap en durven de teugels niet los te laten. Ze voelen zich het lekkerst met iemand die niets van hen vraagt. Zulke vrouwen zijn eraan gewend geraakt de kar te trekken, dat hebben ze als kind geleerd. Dat is ook veilig, je bent altijd de leukste, sterkste en de knapste. Die man ziet haar nooit echt, hij kent haar nooit echt. Dat biedt haar die veiligheid. Het is heel comfortabel om nooit op je fouten gewezen te worden. Als hij haar echt zou zien. zou ze zich klein en kwetsbaar voelen.  Dat is voor haar doodeng’, aldus Roodvoets.

 

Veel te druk

Het is op zich duidelijk waarom vrouwen blijven gaan voor een man die geen volwaardige partner is, maar waarom leent die man zich voor die beperkte rol? ROODVOETS: ‘De mannen in zo’n relatie hebben het veel te druk met zichzelf, hun werk of met hun vriendin om meer nabijheid te eisen. Ze voelen zich ook te schuldig over hun falen om haar echt de maat te nemen. Bovendien, ze weten dat hun vrouw of vriendin vroeg of laat toch weggaat. Dat is self fulfilling  prophecy, dat zijn ze zo gewend. Vaak was in hun jeugd ook al sprake van een ouder die hen in de steek liet. Zij mag de prinses zijn, maar hij nooit de prins.”

 

Ook publicist Renzo Verwer, schrijver van de Liefdesmarkt, wijst de slachtofferrol van deze sterke vrouwen pertinent af.  ‘Hoe leuk is een vrouw die bemoeizuchtig, neurotisch, moederlijk tot in het oneindige en vervelend is? Een leuke man wil een leuke, lieve en aantrekkelijke vrouw. Dit soort mannen ziet in dat-ie op de liefdesmarkt niet wat beters kan krijgen en de vrouw weet diep in haar hart ook dat een leuke man haar niet wil, want dan moet ze haar neuroses en controledwang die ze zo graag uitleeft op mannen, gaan beperken…. en dat wil ze niet. Het is wennen maar in het leven bestaat niet zoiets als recht op geluk of een fantastische partner. Het is heel emotioneel volwassen je dat te realiseren. Helaas blijven de meeste vrouwen in het onvolwassen stadium van zichzelf geweldig vinden en per se een prins zoeken. Verwer ergert zich mateloos aan vrouwen die steeds de schuld bij mannen leggen. ‘Mannen zouden eens zo over vrouwen moeten praten, draai de zaak maar eens om.’

 

Zelf-sabotage

Soms lukt het vrouwen en mannen toch om de relatiecirkel te doorbreken. Collega Karin (45) heeft een aantal rommelige relaties achter de rug maar heeft daar nu definitief een punt achter bezet.  Ze wil voorlopig alleen blijven, met haar kind. ‘Ik liep vorig jaar stuk op mijn werk. Ik ben weken ziek thuis geweest. Mijn huisarts stuurde me naar een hele aardige therapeut. Daar heb ik maanden alleen maar zitten huilen. Al het verdriet van mijn jeugd kwam eruit. Ik ontdekte hoe boos ik was op mijn moeder, dat ze er eigenlijk nooit voor mij was omdat ze vaak ziek was. Het voelde heel dubbel voor mij om daar boos over te zijn. Dat mocht ik nooit. Natuurlijk had dat te maken met de mislukte relaties die ik achter de rug heb. Ik heb een fijne neus voor mislukte kunstenaars en dronkenlappen. Geen van hen verdiende echt de kost, functioneerde zoals ik. Dat kon me nooit veel schelen, omdat ik zelf een goede baan had. Maar nu heb ik ontdekt dat dat achteraf gezien niet echt normaal was.

Toen de relatie met de vader van mijn kind stukliep, moest ik de feiten onder ogen zien. Ik ben zo’n vrouw die valt op foute mannen. Die vond ik veel spannender dan al die geschikte mannen die mijn vriendinnen aan me probeerden te koppelen. Achteraf was dat een soort sabotage van mij. Ik kon het niet aan een echte volwassen man tegenover me te hebben.  Als ik in een relatie zat, ging het meestal over die ander en nooit over mij. Maar dat zeg ik nu, achteraf gezien. Ik ben hard aan het werk om te veranderen. Ik probeer vooral goed voor mezelf te zorgen en ga nog even door met therapie. Wie weet komt er ooit ook nog een aardige man bij, maar daar ben ik nu nog niet aan toe. ‘

 

Je relatie als leerschool

Voor wie nu de moed verliest en denkt: ik doe het helemaal fout en het komt nooit goed;  het heeft allemaal een doel. Volgens Relatiesociologe Iteke Weeda zoeken partners in de liefde vaak iets waaraan het hen ontbreekt . ‘In de liefde wil je vaak iets leren. Je zoekt in de liefde het andere.  Dat is anders bij vriendschap, want dan zoek je juist iemand op dezelfde golflengte. Een vrouw bij wie het mannelijke  goed is ontwikkeld, valt vaak op het vrouwelijke in een man, op iets zachts in die ander. Ze wil iets begrijpen van wat daar achter zit.  Ze wil die gevoelige punten er ook bij hebben om zichzelf te verrijken.’ Volgens Weeda zijn problemen in een relatie eigenlijk iets prachtigs. ‘Ik ga er vanuit dat problemen je dichter bij jezelf kunnen brengen.  Veel vrouwen willen de ander veranderen om zelf gelukkig te worden. Dat is niet waarvoor de liefde bedoeld is. Liefde kan je uiteindelijk innerlijk evenwicht brengen.’

Maar dan moet je er dus wel iets aan doen. Sterke vrouwen denken al gauw: ‘Hij moet veranderen en ik ga hem daarbij helpen.’ Een grotere fout kunnen ze niet maken.  Volgens psycholoog Vincent Duindam, tevens auteur van boeken als Zorgvaders en Spiritualiteit in je relaties,  moet een vrouw juist stoppen met kijken naar die man. ‘Zo’n vrouw moet louter naar zichzelf kijken.  Wat is de rol van die man in jouw leven, wat is zijn functie?  Je komt die man niet voor niets tegen. Je moet daar iets mee.  Alleen als je met jezelf aan de slag gaat, lukt het je misschien om aan die dynamiek te ontsnappen.’

Troostvol is Duindams gedachte dat de keuze voor een man eigenlijk NOOIT EEN foute keuze is. ‘Hij is in principe de juiste partner om iets mee uit te zoeken, om van te leren. Elke foute of falende man is een kans voor jou om eruit te stappen en niet door te gaan met hetzelfde relatiemechanisme. Eigenlijk is het een soort reïncarnatie tijdens je leven. Een relatie is een leerschool.’